کار را باید به کاردان سپرد

ازجمله افتخارات بنده در زندگی یکی ویرایش  «دانش‌نامه‌ی شعر مهدوی»  است. من ویراستار نهایی اکثر جلدهای این مجموعه‌ی ٢٩جلدی بودم که هم‌این چند وقت پیش، در نیمه‌ی شعبانی که گذشت، در مراسمی با حضور آیت‌ا...العظمی جوادی آملی و برخی دیگر از بزرگان رونمایی شد، هرچند متن پس از من از نقد و نظر برخی دوستان دیگر نیز نواخت یافت، چو‌ن‌آن‌که پیش از من نیز یکی از استادانم آن را ویراسته بود. این مجموعه بیش از صدهزار بیت شعر مهدوی را از آغاز شعر فارسی تا آغاز دهه‌ی نود شامل می‌شود. اگر فرصتی دست دهد، یک‌بار درباره‌ی این اشعار و ویژگی‌های آن‌ها خواهم نوشت.

باری، وقتی متن برای کارهای نهایی و دریافت مجوز چاپ و نشر به ارشاد رفته بود دوستان ممیزی بر سه بیت انگشت نهاده بودند. یکی از آن بیت‌ها این بود: «آمد آن مهدی که از سادات و صدام ستم‌گر/ انتقام شیعیان خویش را یک‌جا بگیرد». گفته بودند نسبت‌دادن «ستم‌گری» به «سادات» عجیب است و این بیت را مصداق توهین به سلاله‌ی حضرت رسول (ص) دانسته بودند. متأسفانه، این عزیزان به توضیحات بنده در پانوشت التفاتی نکرده بودند که بدانند منظور از این «سادات» اصلاً انور سادات، رئیس‌جمهور پیشین مصر، است. در سال‌های سروده‌شدن این شعر که مربوط به بیست-سی سال قبل می‌شد سادات به‌دلیل امضاء قرارداد «کمپ دیوید» و مشروع‌دانستن موجودیت اسرائیل مغضوب دیگرملل عرب و ایرانیان قرار گرفته بود و شد آنچه شد.

این است نتیجه‌ی کار شتاب‌زده و غیرتخصصی. خدا می‌داند که این عزیزان تاکنون چند کتاب را به‌این‌ترتیب از دور خارج کرده‌اند. اصلا از بزرگان دین ما نقل است که در معنای «عدل» گفته‌اند: «العدل یضع الامور مواضعها»؛ یعنی «عدل گذاشتن هرچیزی در جای خود است.». حال آیا گماردن این دوستان در این منصب مهم مصداق عدل است؟! نمی‌خواهم یک‌طرفه به قاضی بروم و ایشان را یک‌سره به بی‌سوادی منسوب بدارم، ولی انصافاً نباید و نمی‌شود به‌آسانی از کنار این‌دست مسائل رد شد. گفته‌اند و درست گفته‌اند که کار را باید به کاردان سپرد.


چهارشنبه، 10 خرداد 1396، روزنامه‌ی «شهرآرا»

/ 0 نظر / 12 بازدید